پایگاه خبری فوتبالی- زندگی تیم ملی در 6 دوره پیشین جام جهانی را میتوان به دو نیمه اول و دوم متفاوت تقسیم کرد. مرور این دو 45 دقیقه، از هیجان ویژه نیمههای دوم حکایت دارد.
به گزارش فوتبالی، تیم ملی در نیمههای دوم در تمامی آیتمهای مثبت و منفی رشد داشته است: بیشتر برده (4 برابر)، بیشتر باخته (تقریبا یک و نیم برابر)، بیشتر گل زده (بیشتر از 3 برابر)، بیشتر گل خورده (تقریبا یک و نیم برابر) و بیشتر امتیاز (نیم برابر) گرفته است.
* نیمههای اول
تیم ملی در 18 نیمه اول تاریخ جامهای جهانی صاحب 13 امتیاز از 54 امتیاز ممکن شده است یعنی کمتر از 25 درصد امتیازات. در 45 دقیقه ابتدایی فقط یک بار در 18 بازی برنده بودیم: برابر آمریکا در جام جهانی 1998 درحالیکه 7 باخت و 10 مساوی هم داشتیم. تیم ملی در اولین دوره جهانی شدن، هر 3 نیمه اولش را باخت و در هر 3 نیمه اول جام جهانی 2006 مساوی کرد. در فرانسه و آلمان، هرگز در نیمه اول بازنده نبودیم. تیم ملی در هیچکدام از نیمههای اول 13 بازی آخرش برنده نبوده است.
* نیمههای دوم
تیم ملی در 18 نیمه دوم تاریخ جامهای جهانی صاحب 16 امتیاز از 54 امتیاز ممکن شده است یعنی کمتر از 30 درصد امتیازات. در 45 دقیقه دوم 4 بار در 18 بازی برنده بودیم (برابر اسکاتلند در جام جهانی 1978، برابر مراکش و پرتغال در جام جهانی 2018 و برابر ولز در جام جهانی 2022) درحالیکه 10 باخت و 4 مساوی هم داشتیم. تیم ملی در تمامی دورههای جهانی شدن، باخت در نیمه دوم را تجربه کرده است. تیم ملی در 3 تا از 6 نیمه دوم آخرش برنده بوده است.
* رد و بدل شدن گل
تیم ملی در 18 بازی جام جهانی 13 گل زده و 31 گل خورده است. اگر این گلها را هم به دو نیمه اول و دوم تفکیک کنیم، 3 گل در نیمه اول زده و 12 گل خوردهایم و این عدد برای نیمههای دوم، 10 گل زده و 19 گل خورده است. این گزاره ثابت میکند از 44 گل رد و بدل شده تیم ملی در جامهای جهانی، 29 گل یعنی بیش از 65 درصد مربوط به 45 دقیقه دوم است.