پایگاه خبری فوتبالی- با توجه به فهرست بازیکنان دعوتشده به اردوی تیم ملی، به نظر میرسد امیر قلعهنویی و همکارانش در بخش فنی با یکی از مهمترین چالشهای خود در آستانه مسابقات روبهرو هستند.
به گزارش فوتبالی، این چالش بیش از هر چیز به میانگین سنی و تواناییهای فیزیکی خط دفاعی مربوط میشود. شجاع خلیلزاده، علی نعمتی، محمدحسین کنعانیزادگان، احسان حاجصفی، روزبه چشمی، رامین رضاییان، میلاد محمدی، دانیال ایری و صالح حردانی عناصر اصلی خط دفاعی و بازیکنان چندپسته دفاعی تیم ملی را تشکیل میدهند.
در میان این نفرات، احسان حاجصفی و رامین رضاییان ۳۶ ساله هستند، روزبه چشمی و میلاد محمدی ۳۲ سال سن دارند و تنها دانیال ایری با ۲۲ سال سن نماینده نسل جوان محسوب میشود.
مجموع سن این ۹ بازیکن به ۲۸۴ سال میرسد و میانگین سنی آنها حدود ۳۱ سال و ۷ ماه است. نکته جالب اینجاست که حتی حضور یک بازیکن ۲۲ ساله هم نتوانسته میانگین سنی این مجموعه را به زیر ۳۱ سال برساند.
اگر دانیال ایری را از این محاسبه کنار بگذاریم، میانگین سنی هشت بازیکن دیگر به حدود ۳۲.۷ سال میرسد؛ آماری که دلیل اصلی شکلگیری بحثها درباره سن بالای خط دفاعی تیم ملی است.
البته بالا بودن سن لزوماً یک نقطه ضعف محسوب نمیشود. تجربه، مدیریت مسابقه، تمرکز و توانایی تصمیمگیری در شرایط دشوار از مزایای بازیکنان باتجربه است. با این حال نگرانی اصلی در مورد خط دفاعی ایران به موضوع دیگری بازمیگردد. این موضوع سرعت انتقال و توانایی مقابله با مهاجمان سریع و تکنیکی است.
بخش عمده مدافعان فعلی تیم ملی از دل لیگ برتر ایران آمدهاند. لیگی که در ماههای اخیر به دلیل تعطیلیها و محدودیت در برگزاری مسابقات تدارکاتی با چالشهایی روبهرو بوده است. در نتیجه بسیاری از مدافعان تیم ملی کمتر در شرایط پرفشار و مقابل مهاجمان سرعتی محک خوردهاند.
نگاهی به رقبای احتمالی ایران این نگرانی را پررنگتر میکند. در تیم ملی مصر، حضور عمر مرموش و محمد صلاح میتواند هر خط دفاعی را با دردسر مواجه کند. این دو بازیکن با سرعت بالا، تکنیک فردی و توانایی بازی در فضای پشت مدافعان، از خطرناکترین مهرههای هجومی فوتبال جهان به شمار میروند. میانگین سنی خط حمله مصر هم حدود ۲۶ سال است.
در دیدار احتمالی مقابل بلژیک، شرایط حتی دشوارتر خواهد بود. جرمی دوکو، روملو لوکاکو، شارل دکتلار و دیگر ستارههای نسل جدید فوتبال بلژیک، ترکیبی از قدرت، سرعت و کیفیت فنی را در اختیار دارند. میانگین سنی عناصر هجومی بلژیک هم در حدود ۲۶ سال است. یعنی بیش از پنج سال جوانتر از خط دفاعی ایران.
حتی نیوزیلند، که شاید نسبت به مصر و بلژیک کمتر مورد توجه قرار بگیرد، در خط حمله از بازیکنان آمادهای بهره میبرد. میانگین سنی مهاجمان این تیم حدود ۲۷ سال است و حضور کریس وود باتجربه میتواند تهدیدی جدی برای مدافعان ایران باشد.
در نهایت برگزاری سه مسابقه در فاصله ۱۱ روز، نیازمند آمادگی بدنی بالا، ریکاوری سریع و توانایی حفظ کیفیت در طول تورنمنت است. با این حال به نظر میرسد کادر فنی تیم ملی در انتخابهای خود، تجربه و پختگی را بر جوانی و سرعت ترجیح داده است. حالا باید دید این تصمیم در برابر مهاجمان جوان و سرعتی رقبا تا چه اندازه موفق خواهد بود و آیا تجربه میتواند بر چالشهای فیزیکی غلبه کند یا نه.
گزارش از سالار علیخواه/ پایگاه خبری فوتبالی