پایگاه خبری فوتبالی - فصل جاری سری آ برای هواداران میلان با یک تراژدی غیرقابلباور به پایان رسید. تیمی که تا هفته سیام شانه به شانه مدعیان در کورس قهرمانی میتاخت، در نهایت نه تنها جام را از دست داد، بلکه با سقوطی آزاد به رتبه پنجم، حتی از کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا نیز بازماند. اما ریشه این ناکامی تاریخی در کجا بود؟
به گزارش فوتبالی، نگاهی به جدول «بازیهای رو در رو» میان ۶ تیم برتر لیگ، حقیقتی تلخ و گزنده را برای شاگردان میلان فاش میکند. اگر ملاک تعیین قهرمان تنها رقابت میان غولهای جدول بود، میلان اکنون با افتخار بر سکوی نخست ایستاده بود!
آمارهای منتشر شده نشان میدهد که میلان در تقابل مستقیم با ۵ تیم بالای جدول، عملکردی خیرهکننده داشته است. در این جدول اختصاصی، روسونری با کسب ۱۹ امتیاز در رده نخست قرار دارد و حتی بالاتر از اینترِ قهرمان (۱۸ امتیاز) و ناپولی (۱۵ امتیاز) ایستاده است.
جدول امتیازات در تقابل ۶ تیم برتر فصل:
این آمار ثابت میکند که میلان از نظر پتانسیل فنی و کیفیت بازیکنان، هیچ کمبودی نسبت به مدعیان اصلی نداشته و در نبردهای تاکتیکی مقابل تیمهای بزرگ، مچ حریفان را خوابانده است. سوال بزرگی که هواداران را در بهت فرو برده این است: «چگونه ممکن است تیمی در بازیهای بزرگ صدرنشین باشد اما در جدول نهایی سهمیه هم نگیرد؟»
۱- سندروم تیمهای پایین جدول: میلان بیشترین آسیب را از جایی خورد که تصور میکرد امن است. امتیاز دادنهای متوالی و سریالی مقابل تیمهای ته جدولی و گزینههای سقوط، باعث شد تا اندوختههای ارزشمند نبرد با بزرگان، به راحتی هدر برود. عدم تمرکز و ناتوانی در شکستن لایههای دفاعی تیمهای ضعیف، بلای جان روسونری شد.
۲- فرم فاجعهبار هفتههای پایانی: پس از هفته سیام، گویی موتور تیم به ناگاه خاموش شد. افت بدنی و روانی بازیکنان در حساسترین مقطع فصل، باعث شد تا میلان امتیازات را یکی پس از دیگری واگذار کند و در نهایت شاهد سبقت گرفتن رقبا و سقوط به رتبه پنجم باشد.
این فصل برای میلان با این درس تلخ به پایان رسید: برای قهرمانی در سری آ، تنها پیروزی در دربیها و بازیهای بزرگ کافی نیست؛ قهرمانی از دلِ پیروزیهای اقتصادی و بیسرصدا در زمینِ تیمهای کوچک به دست میآید.