پایگاه خبری فوتبالی- لیست 30 نفره فعلی تیم ملی (باتوجه به حذف روزبه چشمی و اضافه شدن شهریار مغانلو)، ثابت میکند امیر قلعهنویی و کادر فنیاش در فاز هجومی و بخصوص در یکسوم دفاعی رقبا، همه تمرکزشان را روی مهدی طارمی گذاشتهاند بخصوص که جایی برای سردار آزمون درنظر گرفته نشده است.
به گزارش فوتبالی، مهدی طارمی از نظر بسیاری از رسانههای داخلی و خارجی، مهره «آس» تیم ملی در جام جهانی است و شاید در خوشبیانه ترین حالت اولین ایرانی شود که در دو دوره این بازیها، گل میزند همانطور که تنها ایرانی زننده بیش از یک گل در این رقابت هم هست.
مهمترین سوال اما درباره طارمی، جایگاه بازی اوست و اینکه شماره 9 در پازل تاکتیکی و ذهنی سرمربی تیم ملی و همکارانش در کدام پوزیشن هجومی به کار گرفته میشود؛ مهاجم نوک و کسی که باید ضربه نهایی را بزند یا مردی برای ایفای نقش مهاجم تله و کسی که وظیفه دارد نقش نزدیکترین بازیکن به مهاجم اصلی را ایفا کند؟
نقش جدید
طارمی در اردوی آنتالیا و بازی برابر نیجریه به عنوان جانشین سردار آزمون در ترکیب اصلی قرار گرفت و گل هم زد ولی بخشی بزرگی از تواناییهایش را بروز نداد. طارمی هرگز و در هیچ تیمی، مردی برای زدن ضربه نهایی و آخر نبوده و هرگاه به عنوان بازیکنی برای این پست سازمانی به کار گرفته شده با خودِ واقعیاش فاصله داشته است.
طارمیِ واقعی
طارمیِ اورجینال، بازیکنی است که در فضای بین مردان خط سوم و مهاجم اصلی بازی کند. در آرایش 2-4-4، طارمی همان کسی است که چیدمان را به 1-1-4-4 تبدیل کرده و وظیفه دارد فضا را برای زده شدن ضربه نهایی آماده کند. در آرایش 1-3-2-4، طارمی هم وینگر چپ خوبی است و هم مهرهای ایدهآل برای ایفای نقش پست 10.
* تصمیم قلعهنویی
گرفتاری اصلی قلعهنویی، نبودن سردار آزمون است. در غیاب آزمون، چند اتفاقِ بد در ترکیب تیم ملی خواهد افتاد: فقدان یک مهاجم چارچوبشناس حس میشود، زوج درخشان و مرگبار آزمون و طارمی از بین میرود و طارمی مجبور خواهد شد جای بازیاش را ترک کند.
قلعهنویی برای ترکیب تیم ملی، دو راه پیش رو دارد؛ بازی دادن به طارمی در جاییکه متخصص آن است و سپردن نقش مهاجم اصلی به بازیکنی دیگر (مثلا امیرحسین حسینزاده یا علی علیپور و حتی شهریار مغانلو) یا دادن نقش آزمون به طارمی. در هر دو راه حل، تیم ملی متضرر خواهد شد چون اولا طارمی نیش هجومی زهرداری مانند آزمون ندارد که مهاجم نوک باشد و ثانیا تیم ملی، مهرهای ندارد که بتواند مانند طارمی همهکارهای در تمام عرض یکسوم دفاعی رقبا باشد از پرس و بازپسگیری توپ و بازیسازی تا زوجسازی با مهاجم نوک.
در این بین اما بهینهترین تصمیم، قرار دادن طارمی در فضای بازی همیشگیاش است و وارد کردن یک مهاجم اصلی به ترکیب چراکه طارمی هنوز هم آنقدر توانمند است که خودش را با نوع بازی این چهره جدید وفق داده و با مهاجم نوک هماهنگ شود.
گزارش از علیرضا خطیبی/ پایگاه خبری فوتبالی