پایگاه خبری فوتبالی - قهرمانی استون ویلا در لیگ اروپا، بار دیگر بحثی داغ و جنجالی را در دنیای فوتبال به راه انداخته است.
به گزارش فوتبالی، در حالی که هواداران ویلا در حال جشن گرفتن پایان ۴۰ سال دوری از جامهای اروپایی هستند، منتقدان با نگاهی به ترازنامههای مالی، هشدار میدهند که فوتبال اروپا در حال تبدیل شدن به زمین بازی اختصاصی باشگاههای انگلیسی است.
شکافی که دیگر با «تاکتیک» پر نمیشود
اینکه تیمهایی مثل تاتنهام (پایان ۱۷ سال دوری)، وستهم (۴۳ سال) و حالا استون ویلا موفق شدهاند طلسمهای طولانیمدت خود در اروپا را بشکنند، خبر خوبی برای هواداران آنهاست. اما وقتی پای «عدالت» در رقابت وسط میآید، تصویر کمی تیره و تار میشود. داگی کریچلی از اسکای اسپورتس، گزارش میدهد که سلطهی مالیِ خیرهکنندهی لیگ برتر انگلیس بر سایر لیگهای قاره سبز، توازن رقابتی را در لیگ اروپا و لیگ کنفرانس بهطور کلی نابود کرده است.
یک نکتهی قابل تأمل آماری: ۲۷۳ میلیون در مقابل ۲۰ میلیون!
اگر هنوز به دنبال دلیل این برتری یکجانبه هستید، نگاهی به آمار مالی بازی استون ویلا مقابل فرایبورگ در فینال لیگ اروپای ۲۰۲۵/۲۶ بیندازید؛ آماری که از «نابرابری محض» پرده برمیدارد:
- هزینهی حقوق سالانهی استونویلا در فصل ۲۴/۲۵ بهعنوان آخرین فصل کامل فوتبال اروپا: ۲۷۳ میلیون پوند
- هزینهی حقوق سالانهی فرایبورگ: تنها ۲۰.۶ میلیون پوند
این یعنی استونویلا بیش از ۱۳ برابر رقیبِ آلمانیِ خود برای حقوق بازیکنان هزینه کرده است! آیا میتوان از «رقابت برابر» صحبت کرد وقتی اختلاف هزینهها در این ابعاد است؟ تازه فرایبورگ تیمی حاضر در بوندسلیگا بهعنوان یکی از بهترین لیگهای دنیا است.
در یادداشتهای تحلیلی آمده است که غولهایی مثل رئال مادرید، بایرن مونیخ، پاری سن ژرمن و بارسلونا به دلیلِ قدرت جذب ستارههای تراز اول، همچنان در لیگ قهرمانان دژهای مستحکمی دارند؛ اما در لیگ اروپا و لیگ کنفرانس، داستان کاملاً متفاوت است. در این دو سطح، قدرت مالی تیمهای میانردهی لیگ برتر، قدرت فنی بهترین تیمهای لیگهای دیگر را به راحتی در هم میشکند. نمونه و مثال دیگر این بحث، چلسیِ فصل گذشته است؛ تیمی که چندماه بعد قهرمان جام جهانی باشگاهها شد، باید در نیمهنهایی لیگ کنفرانس اروپا مقابل ژورگاردن بازی میکرد. میتوانید خود بقیه ماجرا را بخوانید!
سؤال کلیدی اینجاست: آیا یوفا با فرمتهای فعلی، در حالِ تماشای مرگِ رقابت است؟ اگر فوتبال فقط به جنگِ ترازنامههای مالی تبدیل شود، آیا هنوز هم میتوان آن را «زیباترین بازی جهان» نامید؟