پایگاه خبری فوتبالی - جام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی انگلیس با یک شوک بزرگ آغاز شد. یولیان ناگلزمن در تیم ملی آلمان تنها کسی نبود که با لیستش جنجال به پا کرد؛ توماس توخل نیز با نادیده گرفتن برخی ستارههای پرزرقوبرق و تکیه بر تصمیمات بحثبرانگیز، سوالهای زیادی ایجاد کرده است.
به گزارش فوتبالی، در تورنمنتهای گذشته، همیشه شاهد تیم ملی انگلیسی بودیم که از ستارهها پر شده بود، اما در بزنگاههای تاریخی، خبری از جام نبود. چرا؟ چون گاهی روحیه جنگندگی کم بود یا گاهی بخت با آنها یار نبود، اما اکثر اوقات بزرگترین دردی که انگلیس را از پا در میآورد، کافینبودن عملکرد «نامها» بود!
پایان عصر ستارگان؛ توخل «عملکرد» را به «شهرت» ترجیح داد
در ادوار گذشته، تصور عدم حضور فیل فودن، کول پالمر یا ترنت الکساندر آرنولد در لیست سهشیرها غیرممکن بود. هر مربی که جرأت خط زدن آنها را داشت، با فشار سنگین رسانهها و هواداران مواجه میشد. نتیجه هم مشخص بود: بازیکنانی که در فرم ایدهآل نبودند به زمین میرفتند، عملکردی ضعیف ثبت میکردند و در نهایت انگلیس با وجود آن همه مهره، دست خالی به خانه برمیگشت. اما توماس توخل خیلی زود این فضا را خواند و تصمیمی شجاعانه گرفت: «فقط آمادهها بازی میکنند.»
مقاله دیلیتلگراف توضیح میدهد که این تصمیم، یک شمشیر دو لبه است. اگر نتیجه بگیرد، توخل قهرمان است؛ اما اگر این قمار به شکست ختم شود، هیچکس از او دفاع نخواهد کرد. با این حال، باید صادقانه گفت: فودن و پالمر با عملکرد اخیرشان، هیچ حقی برای پوشیدن پیراهن تیم ملی در این جام جهانی نداشتند.
وقتی لیست توخل، «بیاحترامی» به ستارههای تلاشگرِ فراموششده است
اما آیا جایگزینهای توخل عادلانهاند؟ مشخصاً بحث درخصوص غیبت فودن و پالمر و نیک پوپ و آرنولد نیست؛ بحث درباره این است که حالا که این ستارهها جسورانه خط خوردند، چرا جایگزینهای آنان باز این اندازه سوالبرانگیز هستند؟ لیست توخل پر از سوالات بیپاسخ است. دعوت از بازیکنانی مثل جد اسپنس، جان استونز، ایوان تونی و نونی مادوئکه از نگاه بسیاری، بیاحترامی به بازیکنانی است که علیرغم تلاشهای زیاد، نادیده گرفته شدند.
- کالورت لوین: چگونه توضیح میدهید بازیکنی که در لیگ برتر ۱۴ گل زده، باید پشت در بماند تا راه برای بازیکنی باز شود که در لیگ عربستان مشغول گلزنی است و امسال در آنجا نیز آقای گل نشد؟ به نقل از مت لاو حتی یک بار در آنجا به صورت زنده بازیاش توسط کادرفنی انگلیس دیده نشده است!
- لوی کولویل: به تنها مدافع میانی قابلاتکای ترکیب چلسی و کسی که میتواند یکی از امیدهای اصلی انگلیس باشد، توضیح دهید بعد از آن همه تلاش برای بازگشت به فرم بدنی ایدهآل پس از پارگی رباط صلیبی، چطور جان استونزِ نیمکتنشین که امسال علیرغم عدم مصدومیت فقط ۲۵۶ دقیقه بازی کرده، بالاتر از او در اولویت قرار میگیرد؟ حداقل همان هری مگوایر دعوت میشد، بهتر بود!
- لوییس هال: وقتی بازیکنی مثل جد اسپنس که حتی جایگاه ثابتش را در یک تیمِ در حال سقوط از دست داده به تیم ملی دعوت میشود، دیگر چه امیدی برای بازیکنانی مثل هال باقی میماند؟
- جرد بوون: چگونه به او با ۸ گل و ۱۰ پاس گل آن هم در تیمی درحال سقوط توضیح میدهید که نونی مادوئکه نسبت به او اصلح است؟ یعنی واقعاً در یک پست از یک تیم دو بازیکن دعوت کردید؟ (اشاره به حضور همزمان ساکا و مادوئکه بهعنوان وینگر چپهای آرسنال در تیم ملی)
در نهایت، ترجیح دادن ۹ مدافع به استعدادهای درخشانی چون آدام وارتون یا مورگان گیبس-وایت، نشان میدهد توخل یا نبوغی عجیب دارد یا در حالِ بازی با آتش است.