پایگاه خبری فوتبالی - با پیوستن برناردو سیلوا به یوونتوس، انتظار میرود چهره تهاجمی این تیم به شکل چشمگیری متحول شود؛ تحولی که میتواند کاملاً با سبک مورد علاقه لوچانو اسپالتی، یعنی چیدمان ۴-۲-۳-۱، همخوانی داشته باشد.
به گزارش فوتبالی ، سیلوا بهعنوان یک بازیساز خلاق و در نقش شماره ۱۰، محور فکری تیم خواهد بود و همین مسئله نیاز یوونتوس به استفاده از یک هافبک هجومی دوم را کمرنگ میکند.
در این سیستم، پشت سر او دو هافبک با وظیفههای متعادل قرار میگیرند. مانوئل لوکاتلی با تواناییهای دفاعیاش گزینه منطقی برای ایفای نقش هافبک عقبتر است و در کنار او خفرن تورام باید نظم تاکتیکی بیشتری نشان دهد تا تعادل تیم حفظ شود. در جناحها، کنان ییلدیز در سمت چپ همچنان عنصر خلاق تیم باقی میماند، اما در سمت راست، اسپالتی ممکن است تمرکز را بر تحرک و تلاش فیزیکی بگذارد؛ عاملی که شانس وستون مککنی را برای حضور ثابت در ترکیب نسبت به فرانسیسکو کونسیسائو افزایش میدهد.
از سوی دیگر، ورود سیلوا احتمالاً جایگاه تون کوپماینرز را تهدید میکند زیرا نقش ترکیبی او در خط میانی با حضور یک بازیساز ثابت معنا و فایدهی کمتری خواهد داشت. در خط حمله، ممکن است از میزان استفاده از جاناتان دیوید کاسته شود و بازیکنانی مانند فابیو میرتی و واسیلیه آدژیچ نیز برای کسب فرصت بازی بیشتر، مسیر خروج از تیم را در پیش بگیرند.
در نتیجه، خرید برناردو سیلوا نهتنها کیفیت فنی یوونتوس را بالا میبرد، بلکه موجب ایجاد انسجام تاکتیکی تازهای میشود؛ تیمی منسجمتر، با رویکردی تکنیکیتر و سبک بازیای هماهنگ با فلسفه اسپالتی.